Zmiany klimatu to temat, za którym kryją się realne zagrożenia dla współczesnej cywilizacji. Wzrost temperatury na Ziemi, który obserwujemy od momentu gwałtownego uprzemysłowienia się świata, powodowany jest przede wszystkim przez gazy cieplarniane, w tym głównie CO2. Skutki zmiany klimatu dotykają również bezpośrednio Polski. Odczuwalne anomalia temperaturowe w poszczególnych porach roku, powodzie, trąby powietrzne powodują nie tylko większą podatność na choroby, zniszczenia, ale także przekładają się na skutki ekonomiczne i społeczne oraz sektorowe, jak np. rolnictwo.

Za pierwszy krok międzynarodowej społeczności do wspólnego, sformalizowanego działania na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych uznaje się Ramową Konwencję Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu oraz Protokół do tej konwencji zwany Protokołem z Kioto. Na jego mocy kraje Wspólnoty Europejskiej wraz z 37 uprzemysłowionymi państwami zobowiązały się do ograniczenia emitowanych przez siebie gazów cieplarnianych o przynajmniej 5% w stosunku do roku 1990. Okres obowiązywania Protokołu z Kioto to lata 2008-2012.

Protokół z Kioto, który wszedł w życie w lutym 2005 roku jest międzynarodowym porozumieniem dążącym do ustanowienia mechanizmów hamujących globalne ocieplenie. Dotychczas ratyfikowały go 182 państwa. Największy na świecie emitent gazów cieplarnianych - Stany Zjednoczone (ok. 35% globalnej emisji) - dotychczas nie ratyfikował Protokołu. Najwyższą władzą Protokołu jest Spotkanie Stron (CMP).

Każde z rozwiniętych państw-stron Protokołu z Kioto otrzymuje pulę tzw. jednostek przyznanej emisji (AAUs), która wyznacza dla nich limit emisji gazów cieplarnianych. W przypadku przekroczenia tego limitu będą musiały one wywiązać się ze swoich zobowiązań w kolejnym okresie, a pula jednostek przyznanych na ten cel zostanie obniżona.

W celu poszerzenia działań zmierzających do walki z globalnym ociepleniem oraz wzmocnienia działań wynikających z Konwencji Ramowej powołana została Grupa ad hoc do spraw długofalowej współpracy (AWG LCA). Prowadzi ona prace nad nowym globalnym porozumieniem, które obowiązywać będzie po roku 2012 i z założenia ma spowodować włączenie do procesu nie tylko tych państw, które do tej pory nie ratyfikowały zobowiązań redukcyjnych z Protokołu z Kioto, ale także działań krajów rozwijających się.

Finał negocjacji nad tym porozumieniem oczekiwany jest w 2009 roku.

Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC) jest jedną z najważniejszych umów formułującą podstawy międzynarodowych działań w walce z globalnym ociepleniem klimatu. Tekst Konwencji został przyjęty w maju 1992 roku na Szczycie Ziemi w Rio de Janeiro. Do dzisiaj podpisały go 192 państwa. Celem Konwencji jest propagowanie i wspieranie międzynarodowych działań przeciwko globalnym zmianom klimatu. Głównym organem UNFCCC jest Konferencja Stron Konwencji (COP). Tegoroczna konferencja, która będzie miała miejsce w dniach 1-12 grudnia 2008 r. w Poznaniu jest 14 z rzędu i odbędzie się wraz z 4 Sesją Spotkania Stron Protokołu z Kioto (MOP) będącym odpowiednikiem COP dla Protokołu z Kioto. Po raz pierwszy wydarzenie to będzie miało miejsce w Polsce. Szczyt COP to najbardziej prestiżowe forum dyskusji politycznej na temat zmian klimatu. Organizatorem Konferencji jest Sekretariat Konwencji Narodów Zjednoczonych ds. Zmian Klimatu, a gospodarzem, w tym roku - Rząd RP. Z ramienia Rządu przygotowania do konferencji koordynuje - Ministerstwo Środowiska RP.  Na szczyt do Poznania przybędzie kilka tysięcy gości, w tym ponad 190 delegacji rządowych z ministrami środowiska lub zmian klimatu na czele, instytucji międzynarodowych, ekologicznych, biznesowych i badawczych organizacji pozarządowych oraz mediów. Prezydentem Konferencji będzie Minister Środowiska, prof. Maciej Nowicki.

Obrady podczas Konferencji będą się odbywały w czterech obszarach tematycznych: redukcja emisji gazów cieplarnianych, adaptacja do zmian klimatu, transfer technologii oraz finansowanie. Dyskusje obejmą także tzw. wspólną wizję wyznaczającą kierunki dalszych działań i długoterminowy globalny cel redukcyjny.

Poznański szczyt COP 14 stanowi bardzo ważny punkt w procesie negocjacyjnym prowadzącym do międzynarodowego porozumienia przeciwko globalnym zmianom klimatu, które ma zostać ostatecznie sfinalizowane na COP 15 w Kopenhadze w roku 2009. Sukcesem zakończyła się misja techniczna Sekretariatu Konwencji Klimatycznej ONZ (UNFCCC) przed COP 14 w Polsce, która odbyła się w dniach 15-18 września br. w Poznaniu. Stan przygotowań kraju i Poznania do przyjęcia delegatów z całego świata został oceniony bardzo dobrze. Była to trzecia i ostatnia wizyta organizatorów z UNFCCC w Polsce przed COP 14, który rozpocznie się 1 grudnia br. Misja techniczna to robocza wizyta organizatorów Konferencji z ramienia ONZ w kraju goszczącym szczyt COP 14. Jej celem było podsumowanie prowadzonych działań
i zweryfikowanie postępu prac. W trwających cztery dni spotkaniach udział wzięli przedstawiciele zespołu organizującego COP 14 z ramienia Sekretariatu UNFCCC, zespół COP 14 z Ministerstwa Środowiska, przedstawiciele Urzędu Miasta Poznania i Międzynarodowych Targów Poznańskich oraz szereg zaangażowanych partnerów. Rozmowy i ustalenia dotyczyły przed wszystkim głównych obszarów organizacji konferencji, m.in. doprecyzowania zasad bezpieczeństwa, finalizowania planów logistycznych, współpracy z narodowym operatorem TV odpowiedzialnym za produkcję sygnału radiowego i TV czy współpracy w zakresie komunikacji i promocji tematyki związanej z Konferencją Klimatyczną.